Amerongse bos …

Vandaag uitwaaien met Wouter door het Amerongse bos. Een schoolgenoot van het openbaar Lyceum Schoonoord/Zeist uit de jaren ’60 van de vorige eeuw … soms kom je elkaar op onverwachtse momenten tegen. Hij is geboren en getogen in Amerongen en de spannende verhalen uit zijn jeugd komen moeiteloos en vol enthousiasme over zijn lippen.
Amerongen is een prachtig historisch dorpje. De naam kom je voor het eerst tegen in 1126. Aan één kant wordt de grens gevormd door de Rijn met haar uiterwaarden, aan de andere kant door de uitgestrekte bossen van de Utrechtse Heuvelrug.
Als nederzetting bestond Amerongen al langer en de naam is voortgekomen uit Hamer-Enge, waarbij Hamer (Amer) vermoedelijk de naam is van een oude aftakking van de Eem die in de Rijn uitmondde. Enge of Eng staat voor een geheel van gemeenschappelijke bouwlanden, wat duidelijk aangeeft dat Amerongen een agrarische nederzetting was. Een nederzetting die al honderden jaren vóór 1126 bestond … indirecte aanwijzingen duiden al op een bestaan in de achtste eeuw.

We starten aan de Holleweg en lopen van daaruit achter de Bergweg langs waar zijn moeder op nummer 7 pension ‘De Kloek” runt. De Kloek … een pension met ca 14 kamers voor o.a. herstellenden van de voorafgaande oorlogsjaren. Door de bomen heen zie je niet alleen het grote huis liggen, maar ook de tot woonhuis omgebouwde tabaksschuren. We zitten hier natuurlijk wel in het gebied van de tabaksindustrie van de vorige eeuw.
Met een kwekerij tegen het bos aan als speeltuin vermaken ze zich … herinneringen komen naar boven en de verhalen komen los. Zijn trots … de beuk(?) waar hij in juni 1955 zijn initialen in vereeuwigt.

Gedurende enkele eeuwen hebben boeren op de Utrechtse Heuvelrug tabak verbouwd. De
zuidhelling van de heuvelrug bood een uitstekende plek voor dit gewas, dat voornamelijk
verwerkt werd tot pijp- en pruimtabak. De tabaksteelt is halverwege de twintigste eeuw
verdwenen maar de tabaksschuren zijn als relicten van deze agrarische activiteit in het landschap bewaard gebleven. Deze schuren zijn nu nog binnen onze gemeente in het dorp Amerongen te vinden. Met hun houten gevels en grote zadeldaken zijn het
karakteristieke gebouwen. Ze hebben grote cultuurhistorische waarde, te meer omdat in andere
voormalige tabaksteeltgebieden geen tabaksschuren meer te vinden zijn. Daarmee zijn de
tabaksschuren zeldzame gebouwen die een bijzondere geschiedenis vertellen.

Ook hier heeft weer iemand een kabouterbosje geconstrueerd … toch leuk steeds die vrolijke initiatieven. We steken de oude Holleweg over … ja, waar al dat blad ligt …de weg voor de kerkgangers van Amerongen naar Overberg en komen uit bij de Leemkuil. Een leemkuil is een uitgraving ten behoeve van het winnen van leem … de jeugd van Amerongen gaat er met sleetjes naar beneden.
Het hoogste punt … de Amerongse berg (69 mtr boven NAP) waar ik vereeuwigd word, iets verder een gezellige praatje met toevallig zijn broer en een vriend … hoe klein is de wereld en dan staan we voor ‘Het Berghuis’. En dat is OPEN … want het mag!!! Dat moet gevierd worden met koffie .. en een wijntje. Gek dat ik tóch die vrijheid voel terwijl ik naar mijn idee niet zo veel last van alle coronabeperkingen heb gehad.

Weer wat opgewarmd gaan we verder … richting het monument de ’Naald’.

In 1815 opgericht door Annebetje van Tuyll van Serooskerken, gravin van Athlone, na de overwinning op Napoleon in de slag bij Waterloo. Zij woont aanvankelijk op kasteel Amerongen, maar moet met haar familie uitwijken naar Engeland als de Franse troepen binnenvielen. De overwinning op Napoleon betekent het einde van de ballingschap, maar ze is vooral blij dat haar drie zoons heelhuids van het slagveld terugkeren. Oorspronkelijk staat de kolom hoger op de Amerongse Berg. maar nadat de kasteelbewoners in de jaren dertig van de vorige eeuw een deel van hun bossen hebben verkocht, raakthet monument in verval. De kolom overleeft de Tweede Wereldoorlog, maar niet lang daarna blijkt het ineens verdwenen. Het plaatselijke brandweerkorps vindt het monument jaren later terug. … het wordt teruggevonden in vier delen, diep begraven onder het zand. In 1963 krijgt het monument, na een inzameling onder de bevolking, deze nieuwe standplaats en wordt het in ere hersteld.

Nog een klein stukje en we zijn weer bij de auto’s. Helaas heb ik iets te laat komoot aangezet om de wandeling op te nemen … ik schat dus dat we ruim 4 km gelopen hebben. Mooi uitwaaiwandelingetje.

9 comments

  1. Wat heb je dat allemaal mooi verwoord! En wat leuk dat je die oude ansichtkaart van De Kloek hebt geplaatst! Ik werd er warm van. Ook van het wandelen trouwens! Fijn dat ik met je mee kon en iets mocht bijdragen aan je verhalen!
    En ouderwets een kopje koffie in het Berghuis! De speeltuin lukte niet meer zo op onze leeftijd, maar ik had graag met je in de draaimolen gezeten als die er nog gestaan had! A bientôt et gros bisous .

    Geliked door 1 persoon

    1. Dank je wel. Het was leuk om te schrijven en je had natuurlijk prachtige verhalen. 😄😄Volgens mij … als die draaimolen er nog had gestaan … wáren we er ook ingestapt. Tot gauw.

      Like

  2. Jaaa vandaag mag de horeca weer open. Ik was gisteren in Sluis en na het boodschappen doen was het recht naar huis toe. Ik was er een dagje te vroeg! Na het boodschappen doen gaan vriendin en ik graag nog wat zitten kletsen in een tearoom. Dat hebben we dan maar bij mij thuis gedaan vooraleer ik haar naar haar huis bracht
    Mooie wandeling heb je gedaan en het voornaamste is wel dat het blijkbaar droog gebleven is.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.