Zuid Ginkelse hei …

We starten bij de schaapskooi.

Rond 1900 lopen duizenden schapen op de heide rond Ede. Op de heide mogen alleen schapen van geërfden grazen. Een geërfde is een bezitter van een erf of boerderij in een buurschap. Een gesloten landbouwkundig systeem waarbij schapen worden gehouden in potstallen en de mest wordt gebruikt voor de landbouwgronden. Dit verdwijnt met de opkomst van de kunstmest … het houden van schapen is niet meer noodzakelijk. Het gebied komt in overheidshanden en de Ginkel wordt een aaneengesloten natuurgebied.
Op de jaarlijkse Buurtspraak van 1952 komt het voorstel om een organisatie samen te stellen waardoor een schaapskudde op de Ginkelse heide weer mogelijk is. Er wordt één ram en vijf ooien ter beschikking gesteld aan de nieuwe kudde met het Veluws heideschaap.

We lopen langs het monument “Vensters op het verleden”. Een zes meter hoge stalen constructie. In de vensters wordt uitgebeeld wat er in 1944 op de Ginkelse Heide heeft plaatsgevonden. De parachutist in het middenpaneel is op ware grootte gemaakt. Op de achtergrond zijn de droppings van mankracht en materieel te zien. Een monument ter nagedachtenis aan …

De niet aflatende stroom vliegtuigen, in september 1944, waaruit honderden en nog eens honderden parachutisten springen om Nederland te komen bevrijden. Rondom de Ginkelse Heide ontstaan overal gevechten met Duitse troepen die zich hardnekkig verzetten.

We laten de geschiedenis achter ons en vervolgen de wandeling.
Eerst richting De Mechelse Kuil. Een kolkje in het bos op de plaats, waar eens een oude verwaarloosde herberg zou hebben gestaan. Nu is het een diepe inzinking in het terrein met een klein waterpoeltje.
Volgens de overlevering waart hier ’s avonds een vuurman rond. Ook gaat het verhaal rond dat heel vroeger … voordat de herberg er stond … hier recht werd gesproken door de plaatselijke landheer of edelman.
Dus een soort van Middeleeuwse rechtbank of inquisitie.

Een korte wandeling … genoeg om de spieren soepel te houden. Veel hei is overgroeid door (helm?)gras. We zien we bosbessen, een gele trilzwam en een spin die zich heeft ingenesteld … wat ik weg zie schieten richting zijn hol als ik er te dicht met de camera op zit … is een kruisspin.

Aan het eind lopen we weer tegen de heide aan … het militair oefenterrein!

De grote stille heide waar je het gevoel krijgt dat je die eenzame ronddwalende herder bent … de herder die Juicht “hoe rijk is mijn heide”. Zo’n prachtig stuk natuur … zo ver als je kijken kunt … het blijft mooi en je blijft dankbaar dat je hier mag zijn.

Zeker wekelijks werd dit op de lagere school gezongen … ken het ook nog helemaal uit mijn hoofd. Jammer dat je het nooit meer hoort! Toch een soort erfgoed.

5 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.