Rondje Radio Kootwijk …

Ondanks het voorspelde slechte weer besluit ik toch … na een blik op buienradar en het weerbericht van Komoot … de wandeling te gaan maken. Hij staat al een tijdje op mijn lijst.

De heideroute – ca 13 km … heel goed aangegeven dmv een wit poppetje op een rood schildje. Het wordt een 5-sterren wandeling …… heel afwisselend met hoogteverschillen, bos, hei en vergezichten. En juist dát maakte een eeuw geleden het Kootwijkerzand bij uitstek geschikt voor Radio Kootwijk: het zendstation dat in de jaren twintig van de vorige eeuw werd gebouwd voor radiotelegrafisch contact met toenmalig Nederlands-Indië. Ook ik vind het een imposant gebouw … het houdt inderdaad het midden tussen een tempel en een sfinx en contrasteert prachtig met de lege, woeste omgeving.

De wandeling begint in het Hoog Buurlo. Een eeuwenoud bosgebied/gehucht in het hart van de Veluwe dat bestaat uit twee schaapskooien en twee woonhuizen, een kudde Veluwse heideschapen, beukenlanen, eiken- en beukenbossen, akkers omgeven door wildwallen en grenzend aan de uitgestrekte Hoog Buurlose heide. De schaapskooi dient als nachtverblijf voor de schaapskudde. Dat is al zo sinds de 9e eeuw … je hebt ook het gevoel dat je je in een paar eeuwen terug bevindt. Heel bijzonder is het informatiepaneel met braille over de omgeving en de wandelroute voor blinden en slechtzienden.

In de verte zie ik de hei al liggen, het bos wordt dunner en dan ineens een toren in de verte … een watertoren. De watertoren van Radio Kootwijk gebouwd in 1922 … een rijksmonument. Wil je meer over de gebouwen weten … klik dan hier. Net als ik wil kijken of de route ook langs gebouw A … (de kathedraal) loopt zie ik hem al liggen … wat indrukwekkend! Ook de watertoren van dichtbij en een pompstation. Alles naar het ontwerp van Julius Maria Luthmann, architect uit de Amsterdamse school.

Na nog even een kleine uitleg over de verbinding tussen Radio Kootwijk en Radio Malabar gelezen te hebben verlaat ik het complex.

De hei op, langs het sterrenkundige verleden, golvende vergezichten, zandverstuivingen, bloeiende hei … een bordje Marskramerpad (Rianne je gaat genieten), een inktzwarte lucht in de verte … ik doorsta manmoedig een enorme hoosbui met bijbehorende windstoten om vervolgens te genieten van koffie als de regen wat minder wordt. En dan op het eind … een sprankje blauwe lucht. Een hele afwisselende wandeling.

Maar niet alleen de natuur is afwisselend … ook het weer. Startend met een fleece vest wordt het al een gauw een regenjas om die toch maar weer te vervangen door het fleece vest … want of je nu van binnenuit nat wordt of van buitenaf. Tot … de lucht wel erg donker wordt … het gerommel steeds duidelijker en ik zo blij ben dat ik mijn poncho bij me heb waar ook mijn rugzak onder kan. Nog blijer ben ik met mijn sneldrogende wandelbroek … die bijna al weer droog is als het stopt met regenen.

3 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.