Dorenweerds rondje …

Al vroeg sta ik klaar voor deze wandeling maar als om 9 uur de zon voorzichtig haar weg naar mij probeert te vinden en ik een blik naar buiten werp, zijn de ramen van mijn auto nog bevroren. Nog maar een bakkie. Tegen tienen vind ik het wel genoeg geweest … dan maar ruiten krabben. Ik wil weg voor mijn rondje Kasteel Doorwerth, Boersberg, Duno, Heveadorp v.v

Op de een of andere manier heb ik iets met het kasteel … ik kom er graag. De weg er naar toe met uiteindelijk de (Neder)Rijn die in de verte glinstert, brengt je al in een vrolijke verwachtingsvolle stemming. Zeker met zo’n ochtend als vandaag als er her en der nog wat rijp te zien is.
Rond 1250 is het Ridder Berend van Dorenweerd die op deze plek een begint met het bouwen van een kasteel langs de Rijn. Het is dan niet meer dan enkele houten woontoren die er niet lang staat want in 1260 geeft de graaf van Gelre opdracht de toren in brand te steken. Ridder Berend wordt gestraft voor zijn roofzuchtige en gewelddadige optreden bij het heffen van tol op het vaarverkeer over de Rijn.
In 1280 bouwt een nakomeling van ridder Berend de toren weer op. In de loop der jaren wordt het steeds een stukje vergroot. Na heel veel oorlogen, verwoestingen, verervingen, zelfs brand … komt er in de vijftiger jaren een grondige restauratie op gang.
Stichting Vrienden der Geldersche Kasteelen neemt het herstel over van vereniging ‘De Doorwerth’ en in 1983 wordt de restauratie afgerond en heeft Doorwerth weer een indrukwekkend kasteel.

De kou valt tegen … de gevoelstemperatuur blijft nog lang 0℃. Heb mijn nieuwe broek en hoodie van RevolutionRace aan. Ben benieuwd hoe het bevalt.
Eigenlijk wil ik via de uiterwaarden maar ben bang dat het daar zo nat is dat ik halverwege terug moet … toch maar eerst richting Boersberg. Het blijft heiig. Vogels formeren zich … gaan ze naar het noorden of naar het zuiden? In de verte het stuw- en sluizencomplex van Driel … één van de drie stuwen (Hagestein, Amerongen zijn de anderen) die voor een groot deel gezamenlijk de zorg dragen voor het in goede banen leiden van de Nederlandse waterhuishouding. Langzaam loop ik richting de Boersberg.

Je denkt dat de uiterwaarden nat zijn … nou hier is het ook één en al blubber. Soms is een pad moeilijk te vinden door al het blad dat er ligt … maar dit wil ik. Zo wil ik door de bossen struinen. In de verte zie ik de ijzeren uitkijktoren al binnen bereik komen en als je dan eenmaal boven staat is het uitzicht ondanks het weinige zicht toch fenomenaal. Je ziet het kasteel, de A 50 … genieten.

Ik heb nog wat kilometers voor de boeg dus verder, langs de paarden … raak aan de praat met een man die blijkbaar minder last van de kou heeft dan andere wandelaars. Hij vertelt me dat we in een gebied vol mierenhopen staan en dat ik in de zomer maar eens terug moet komen om die grote langlijvige mieren te zien. Ik beloof het hem. Verder over de Holleweg, langs Rolands Eck om vervolgens op een stukje kaalslag te komen. Wat is hier veel geruimd … het is meteen onherkenbaar. En zo loop ik langzaam Heveadorp in … te herkennen aan de rietgedekte cottagewoningen.

Het zonnetje begint steeds meer warmte af te geven en ik weet dat er een eindje verder op landgoed Hoog Oorsprong een bankje is … tijd voor koffie. Een uitprobeersel. Heet water meegenomen en zakjes koffiepoeder. Niets voor mij … volgende keer zet ik weer koffie. ik ben op de helft van mijn wandeling, bijna in Oosterbeek. Nog even de weg oversteken, de Valkeniersbossen in en dan terug via de Duno.

Het blijven bossen. Misschien denk je wel eens … krijgt ze nou nooit genoeg van de bossen? Soms, maar dan loop ik even voor de broodnodige verandering in een ander gebied en dan is dat gevoel snel weer over.
Als we weer bijna in Heveadorp zijn komen we uit bij het waterfiltergebouw langs de Seelbeek. Het enige resterende bedrijfsgebouw van de modelboerderij Het Huis ter Aa. In het gebouw, eigenlijk een ‘filtergebouw’ met op enige afstand, onder de grond, een filterkelder, werd het water van de Seelbeek door grind en zand gezuiverd. Het gezuiverde water werd gebruikt als drinkwater voor de koeien van de modelboerderij en om ze te wassen.
Het gebouw werd rond 1905 gebouwd. Na het vertrek van de modelboerderij raakte het in verval.

Een paar straten verder loop ik De Duno op en kom ik uit op (voor mij) één van de mooiste plekken. Op deze bijzondere tactische plek, hoog op de Veluwerand en met weids uitzicht over de Rijn, ligt nog een ander archeologisch monument: de Hunneschans.
De schans is een aarden wal in de vorm van een ovaal. In de wal zijn resten van palissaden gevonden en in het burchtplein paalgaten van een gebouw. De Hunneschans is waarschijnlijk bedoeld als een versterkte vesting op de stuwwal. Van hieruit konden de mensen de scheepvaart op de Rijn goed in de gaten houden. Tot in de Middeleeuwen was hier beneden aan de Rijn een doorwaadbare plek, waar men met paard en wagen de Rijn kon oversteken.

Gelukkig is het klimmen nu even gestopt en kan ik mijn spieren rust geven richting het Duno plateau. Via het rododendron-/azalealaantje (waar je in het voorjaar een kijkje moet gaan nemen als alles in bloei staat) …

… komen we uit bij het volgende mooie uitzichtpunt. Dit is ook de plek waar huis Duno heeft gestaan. Bijgaand de plattegrond. De tekst-paneeltjes van vóór en ná WOII zijn wat vuil maar die liggen in het gras … eigenlijk niet zo handig.

Nog een kleine 2 kilometer en we zijn weer terug bij het kasteel waar ik nog even een blik werp op de ca 350 jaar oude acacia die je zonder blad wat beter kunt bekijken.

Deze boom is vermoedelijk in 1678 geplant. De vredesonderhandelingen in Nijmegen zijn geslaagd en daarmee is een einde gekomen aan de oorlog tussen Frankrijk en Nederland. De acacia is in die tijd een nog vrij onbekende boomsoort.
De Fransman Verpasin Robin (vandaar de naam Robinia ) introduceert de boom in 1635 vanuit Noord Amerika in Europa. Het eerste exemplaar wordt geplant in Jardin des Plantes te Parijs. De boom is dus een zeldzaamheid en daarmee een kostbaar cadeau.
Anton Graaf van Altenburg laat drie Robinia’s planten op de voorburcht van het kasteel. Rond 1880 – 1885 zijn twee van de drie exemplaren geveld. Deze derde boom doet het nog steeds goed.

Bijna 11 km … ging lekker! En mijn broek en hoodie? Prima … de broek zit lekker en de hoodie is meer dan verwacht. Heb het geen moment koud gehad.

7 comments

    1. Zeker niet. Maar soms heb je ergens al zo vaak gelopen en is het een pad dat je alleen maar in alĺe jaargetijden heen en weer kunt lopen dat er niets verrassends meer is.

      Like

  1. Een prachtige wandeling en een ideale test voor je nieuwe wandeluitrusting 😉 We kunnen ons moeilijk voorstellen dat de Rijn daar ooit doorwaadbaar was, maar ja… het is dan ook al lang geleden en toen was de Rijn waarschijnlijk ook minder ingedijkt dan nu.

    Geliked door 1 persoon

  2. Toevallig vandaag dit rondje bekeken voor komende woensdag. Ik liep deze in december 2020, dus ook in de wintertijd. Loop hem dan liever een keer in een ander jaargetijde. Maar hij blijft mooi!!

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik had hem voor de broodnodige variatie ook wat veranderd en toen kwam ik zelfs na al die jaren dat ik hier loop nog verrassingen tegen. Vorig jaar januari geprobeerd na voetoperatie maar toen kwam ik niet verder dan 4 km.

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.