Arboretum Oostereng

Een arboretum of bomentuin (meervoud: arboreta) is een verzameling van levende bomen en struiken in een (grote) tuin of een park. Het woord arboretum stamt van het Latijnse ‘arbor’, boom. Het doel van de aanleg van zo’n levende verzameling van bomen en struiken kan zijn om kennis en materiaal te vergaren voor de bosbouw of boomkwekerijen, en/of om een zuiver wetenschappelijke collectie te vormen, en/of met een educatief doel.

Ik zoek een wandeling vanaf huis … maar dan net even anders. Dus niet hetzelfde bospad … maar net het bospad er naast. Misschien is het arboretum Oostereng wel wat om van onze koffie te genieten … ik ken het alleen maar van langs lopen.

Vanmorgen dus op pad en volledig in het ongewisse van wat komen gaat. Het is leuk … weer eens andere paadjes en een vergeten arboretum.

In het park van het voormalige landgoed Oostereng, nu onderdeel van Boswachterij Oostereng van Staatsbosbeheer, ligt Nederlands waarschijnlijk meest vergeten arboretum. Het ligt net naast van de wildwal Meulunteren-Wageningen, in de voormalige eng ten oosten van Bennekom. Vandaar de naam Oostereng. Het arboretum (ca 8 hectare) en een deel van het landgoedbos (20 ha) worden beheerd door docent Leo Goudzwaard samen met een aantal studenten van de opleiding Bos en Natuurbeheer van Wageningen Universiteit en de Vrijwilligers Arboretum Oostereng.

Het arboretum is de afgelopen halve eeuw verwaarloosd en was daarom ook niet meer herkenbaar als bomentuin. Zo is een grote beuk met een stamomtrek van meer dan zes meter niet meer herkenbaar als een boomboeket (zie foto links).
In de negentiende en begin twintigste eeuw plantten tuinarchitecten vaak zogenaamde proppen of boomboeketten. Meerdere bomen in werden één plantgat gepropt of dicht bij elkaar geplant. Deze beuk, plus een aantal zeer bijzondere boomsoorten, toont aan dat tuinarchitect Leonard Springer betrokken is geweest bij het park. In het landgoedbos zijn onder meer een bosreservaat uit 1840, een parkbos uit 1899, het arboretum uit 1911, bosvakken van velerlei leeftijden, oude lanen en tuinrelicten in verschillende stijlen te vinden. Sinds twee jaar is er weer sprake van beheer.

Behalve wat droge wetenschappelijke info is er verder te weinig info waar ik een leuk sappig en smeuiig verhaal van zou kunnen maken. Het rondlopen maakt wel dat we het zeker de moeite waard om terug te komen.

Terug lopen we richting het zwembad van Koning Willem III … vragen we ons af van welk dier onderstaand voetspoor is en hebben we uiteindelijk toch ruim 7 km gelopen.

3 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.