Menu Home

Het hurktoilet … 02-2003

Februari 2003

Onderhand weten jullie wel dat een vakantie voor mij een jaar voorpret is. Zo ook dit jaar.
Lapland is van de baan, want Duco gaat mee op reis. Naar Scandinavië kost het ca. 6 maanden voorbereiding om al zijn papieren in orde te krijgen en die tijd hebben we niet. Het wordt weer Frankrijk.
Een hele andere vakantie dan andere jaren. Lange wandelingen en hele dagen op onderzoek uit gaat niet met hem. Grotten, bergen en Hypermarché’s zijn uit den boze. We gaan op zoek naar een camping met wat meer dan alleen een receptie, één die gezelligheid biedt … zich op loopafstand van een leuk dorpje met terrasjes en winkels bevindt … maar weer niet al te zuidelijk in verband met de hitte en … met een stromend meertje of beekje.

De Savoie staat ons wel aan. Al surfend door onze Acsigids cd-rom kom ik geschikte campings tegen. Snel zijn de eerste brieven en e-mails met de roep om informatie de deur uit. En al even snel hebben we prachtige folders in huis. Ik waan me er mee onder de warme Franse zon.

In die gemoedstoestand kom ik bij mijn fysiotherapeut. Vakantieverhalen vormen altijd de hoofdmoot van onze gesprekken. Ik vertel hem over een kleine camping, die prachtig ligt en alles heeft wat we hebben willen.
Alleen is er één probleem. Er zijn uitsluitend hurktoiletten. Dus zit ik nog te dubben of ik deze camping wel bij Will zal aanbevelen.    

Kennen jullie die franse hurktoiletten? Je hebt je net geïnstalleerd. Een beetje vies van muren en vloer manoeuvreer je voorzichtig met je voeten om maar nergens mee in aanraking te komen. En dan dat wegspoelen. Altijd weer een wanhopige poging om tegelijkertijd die knop in te drukken en over het toilet heen te springen om het rondspattende water te ontwijken. Lopen jullie ook liever met een boog erom heen?
Nou, mijn fysiotherapeut ook. Hier komt zijn verhaal.  

“Gehaast door wat aandrang in de darmen snel ik op de camping naar het sanitairblok. Pech! Twee rijen dik staan medekampeerders te wachten voor de zittoiletten. De nood is zo hoog dat ik gebruik zal moeten maken van het leegstaande hurktoilet. Dus met de moed der wanhoop daar maar naartoe.
Net geinstalleerd krijg ik een vreselijke kramp in mijn linkerbeen. Ik probeer hem onder mijn lichaam uit te halen. Het mislukt en ik val naar achteren. Nog verder van huis! Hoe kom je uit deze gore massa? Een kleine poging om via steun van de muren op mijn knieën te komen werkt ook niet.
Helaas! Er zit maar één ding op. Ik moet met mijn hand in dat vieze gat om voldoende grip te krijgen om mezelf omhoog te duwen. Met veel afgrijzen, moeite en vooral geluid lukt het me.
Buiten moeten ze de herrie hebben gehoord. Er gaat me van alles door het hoofd wat ze kunnen denken. Ik sta op en strompel naar buiten waar ze nog steeds in een rij staan. Ze kijken me aan, zich waarschijnlijk afvragend wat ik daar gedaan heb. Zonder verder ook nog iemand een blik waardig te durven gunnen, verdwijn ik terug naar de tent. Alle drang voor een bezoekje aan het toilet is gelukkig weg. En als dat even later toch weer naar boven komt, loop ik snel naar het toilet om aan te sluiten in de rij wachtenden voor de zittoiletten
”.  

Zie je het al voor je? Met z’n blote gat op die vieze vloer! Ik heb zo vreselijk moeten lachen dat ik jullie dit verhaal niet wil onthouden.
Maar jullie begrijpen dat ik niet naar een camping met uitsluitend hurktoiletten ga.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.