Pluk de dag/Danielle Steel

Ik ben een heerlijk boek aan het lezen van Danielle Steel. Eentje waarvan je denkt dat het voor jou geschreven is. Een vrouw gaat na het overlijden van haar man met vrienden een weekend weg naar Santa Barbara. Ze durft niets alleen, denkt ook dat ze niets kan alleen … ze is zo gewend geweest altijd alles samen te doen.

Op de terugweg naar huis (San Francisco) rijdt ze haar afslag voorbij en zit ze op de weg naar Las Vegas … het voelt als een avontuur als ze dan ook nog de volgende dag doorrijdt naar de Grand Canyon.  Heb maar even met google maps haar rondje gemaakt (2822 km)… kan ik bijna 10 x in Nederland heen en weer rijden van noord naar zuid.

De vrijheid die ze voelt, het avontuur dat ze meemaakt. Zoals het wordt beschreven. Dat gevoel heb ik ook sinds een paar maanden … ik kan zo maar dingen doen die ik leuk vind. Dat niemand weet waar je rijdt dat je aan niemand verantwoording hoeft af te leggen, dat je de autoradio keihard aan hebt, dat je als een debiel in je auto zit te lachen. Of je je afvraagt of je ze wel allemaal op een rijtje hebt … gewoon iets geks doen.

Van dat gevoel word je erg blij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.