Een stem uit het verleden …

Mijn broertje … een geniale creatieve geest … een complexe persoonlijkheid … een enorme einzelgänger. Gevoelig, sensitief en productief … bouwde een muur om zich heen tegen de “conservatieve” wereld (ouders, zijn grote zus) zodat hij zichzelf kon zijn. Een studiebol die zijn hele leven studeerde en .. afstudeerde. Werken met anderen … werd hij zenuwachtig van … maar schrijven kon hij als geen ander. Beheerste de Nederlandse taal in woord en geschrift op een uitzonderlijke manier en wist als journalist in deeltijd dan ook prachtige stukken te schrijven.

Had controversiële ideeën … maakte muziek … maar dat is in mijn familie niet zo vreemd … ’t zit wel allemaal aan de manlijke kant. Ik heb hem altijd beter begrepen dan hij dacht … alleen liep ik (bijna) keurig in het pad dat voor mij was uitgestippeld. In 2010 overlijdt hij aan de gevolgen van het genieten van teveel (in zijn ogen) geneugtes van het leven.

Vandaag … 27 januari 2021 … een Messenger bericht …

“Dag Ellen,

We hebben elkaar niet vaak ontmoet, maar ik denk dat je nog wel weet wie ik ben. Albert en ik zijn jarenlang goed en soms minder goed met elkaar bevriend geweest. En we hebben samen in tig bands gespeeld. Met tussenpozen, dat wel, want we waren ook nogal eens met elkaar gebrouilleerd, zoals Albert dat verwoordde.

De laatste tijd denk ik vaak aan Albert terug en heb ik opnamen zitten beluisteren die wij jaren geleden samen hebben gemaakt in mijn homestudio. En ik werd gelijk weer diep geraakt door zijn karakteristieke stemgeluid. Verder was Albert een van de meest creatieve geesten waarmee ik muziek heb gemaakt. Ik ben nog steeds bezig met muziek componeren en (tot voor kort) in bands spelen. Lekker bezig, maar regelmatig mis ik de creatieve inbreng van Albert en Albert als persoon, als vriend.

Momenteel werk ik aan een arrangement voor een idee dat Albert en ik hebben opgenomen. Het is een van de vele honderden geïmproviseerde ideeën die we hebben opgenomen. Bij wijze van hommage aan Albert wil ik dit idee met de zang van Albert verder uitwerken en afronden. Het is niet helemaal duidelijk waar de tekst over gaat, want Albert bedacht de woorden ter plekke. Zoals hij dat bijna altijd deed als hij nog geen tekst geschreven had. En ook hierin was hij wat mij betreft onnavolgbaar! Zou je het leuk vinden als ik de opname naar jou stuur zodra hij af is? Btw, het is een soort ballad.”

Ik kan je zeggen … hij komt hard binnen … ik voel weer het enorme gemis. Tegelijkertijd ook heel blij … want ja natuurlijk weet ik wie hij is … een stem uit het verleden … een jeugdvriend van mijn broertje. Uiteraard reageer ik positief op dit bericht … deze hommage is een eer … het doet hem zeker recht.

Bij het intoetsen van zijn naam komt er zelfs nog een condoleancebericht naar boven.

5 comments

  1. Ontroerend, dit verhaal. Dat je je jongere broer, die je zo dierbaar was, enorm mist, kan ik uit eigen ervaring begrijpen. Dan is zo’n ‘stem uit het verleden’ heel overrompelend. En ook mooi, dat op die manier je broers’ nagedachtenis in ere wordt gehouden, met een hommage!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.