Teruggeworpen op jezelf …

Teruggeworpen op jezelf … dat is de fase waar ik nu in zit. Het leert me een verschil … ben ik anders alleen (en voel ik me soms eenzaam) … nu ben ik eenzaam … verplicht tot binnen zitten. Afhankelijk van de welwillendheid en goedheid van anderen. Ik hoef absoluut niet te klagen over aandacht maar het zet me wel aan het denken over echte eenzaamheid en doet me terugdenken aan sommige programma’s van MAX over eenzaamheid.

Ik heb nu even niet de vrijheid om op vakantie te gaan, mijn huis te ontvluchten, de auto te pakken voor een boodschapje, een dorpswandeling te maken of me uit te leven op een klompenpad. Nee … ik zit gevangen in mijn gipsen poot en ben gedoemd tot nietsdoen … nou ja … geen buitenactiviteiten dus. Soms gooi ik even de tuindeur open voor de broodnodige frisse lucht.

In mijn buurt kent niemand elkaar … je knikt als begroeting om te laten zien dat je weet dat je een buurtgenoot bent … noaberschap kent men hier niet. Je moet het zelf doen. Ik zal mijn zoon of schoonzoon … die beiden niet direct in de buurt wonen en er de auto voor moeten pakken … moeten vragen om maandag mijn kliko naar het eind van de straat te brengen en de volgende dag terug te komen om hem weer terug te zetten.

Stel … je bent 72 … je hebt geen kinderen, geen auto, alleen AOW, bent gedoemd tot een rolstoel en je woont in een wijk als deze??? Dan kom je om in eenzaamheid … of nog erger … stel dat je op 6 -hoog in een flat zit. En je denkt verder …

Waar zie ik mijzelf over 15 jaar (87 jaar)? Ook al heb ik kinderen (die zijn dan met pensioen) … misschien rij ik dan wel geen auto meer, heb ik moeite met lopen … wil ik dan zo opgesloten zitten als ik nu zit??? Denk het niet. Je wilt een praatje kunnen maken, je een deel van de maatschappij voelen en eerlijk gezegd vertik ik het om mijn laatste jaren hier op deze aarde in alle eenzaamheid door te brengen. Ik wil tot mijn laatste snik kunnen zeggen dat het leven de moeite waard was en dat ik volop heb genoten. Pak je kansen … ik laat ze niet aan mij voorbij gaan!

Ik weet geeneens hoe ik mensen die nu in deze eenzaamheid leven zou kunnen helpen … niet door een keertje koffie met ze te drinken of samen een boodschap te doen. Dat is leuk als een gezellige wekelijkse onderbreking maar niet iets structureels.

Misschien hangt alles samen met je waardevol voelen … dat geeft zelfvertrouwen, inzichten … ideeen. Je moet vooral zelf willen, je niet in zelfmeelij onderdompelen … actie durven te ondernemen. Als je gaat googelen op “ouderen langer thuis” en ziet wat Rijk c.q. Gemeenten met zorgregels allemaal denken te moeten doen weet je nu al dat het geen haalbare kaart is. Een utopie, ideologie … alles komt uit boekjes of ze zetten het in boekjes en kost een hoop geld.

Dit artikel over eenzaamheid 50 manieren om eenzaamheid te bestrijden benadert met een aantal punten wat mij nuttig lijkt. Geen enkel punt hiervan heb ik trouwens ooit voorbij zien komen in dat wat bij mij in de buurt aangeboden wordt. Ik ben niet van de gezamenlijke sokken breien voor een goed doel, bingo en buitenlanders Nederlands leren … maar zelfs dat heb je hier niet. Nog erger … we hebben geeneens een ontmoetingscentrum, wijkcentrum, dorpshuis of iets dat daarvoor door zou kunnen gaan.

Waar ik behoefte aan zou hebben (denk ik) is contact … fysiek, online, videobellen, praatje op straat, bankje in het park en vooral veel, heel veel gezellige, lachende, vooral niet mopperende mensen die snappen dat je maar 1 x leeft en dat je dat zo gezellig mogelijk moet maken in plaats van elkaar het leven zuur te maken. En echt … óók senioren/bejaarden kunnen ongelooflijk hard zijn … geen groepsvorming, niemand buitensluiten respect voor elkaar …

LEVEN EN LATEN LEVEN

In ieder geval snap ik dat ik aan de bak moet … welke bak weet ik nog niet, hoe weet ik ook nog niet maar als ik iets in mijn kop heb …

6 comments

  1. Kanonnen wat heb je het mooi onder woorden gebracht . Deze tijd van Corona doet mensen welke leeftijd ook ook nadenken .. wat wil ik .. wat nu … Verdoe ik mijn tijd .
    Dank je El je raakt me enorm.
    Leuk .. fijn … vrolijk … gezellig oud worden zonder commentaar .. 🙏🏻
    ❤️

    Geliked door 2 people

  2. Nu je aan het huis gekluisterd bent ga je nadenken… Ja daar heb je immers alle tijd voor en wat moet je anders. Het loopt nu anders dan je eigenlijk zou willen. En dan is het jammer dat je niets aan je Noabers hebt. Ik zou je zo komen bezoeken of helpen als ik bij Jou in het dorp woonde, maar dat is het niet geval, dus zal je het met mijn spaarzame bezoekjes moeten doen.
    Ik ken je nog maar kort, maar weet inmiddels wel dat het met Jou instelling wel goed zit, en dat je actie gaat ondernemen zodra je weer mobiel bent. Maar ik ga met je videobellen, want dat vind ik een leuk en goed idee. Morgen onderweg tijdens een wandeling hier in de buurt, heb ik beslist wel even tijd voor Jou xxx

    Geliked door 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.