Een nieuw seizoen …

De tuindeur staat niet meer zo vaak open, de avonden beginnen eerder, gordijnen gaan vroeger dicht, sfeerverlichting aan. Ben er ook eigenlijk wel aan toe.

Een nieuw levensjaar betekent tegenwoordig voor mij ook “eind van de zomer” … overal bolchrysanten te koop … hét teken van de herfst. Dat was een jaar of 40 geleden nog wel anders … dan ging de zomer voor mijn gevoel door tot en met de herfstvakantie. Menig verjaardagsfeest werd nog in de tuin gevierd. Dat is al jaren niet meer zo. Te fris. Én … kreeg je niet eind september de kinderbijslag … daar werd de winterkleding voor de kinderen van gekocht … terwijl ik nu al het zomerspul aan het opruimen ben.

Behalve dat dat zomerse verjaardagsgevoel weg is … en wat is die zomer toch snel voorbij gegaan … vind ik het fijn om weer meer in huis bezig te zijn. Een huis dat zo’n thuis voor mij is. Nog steeds past het me als een warme jas … maar ik merk ook dat de (klein) kinderen zich hier prettig voelen. Het gevoel van een familiehuisje … iets wat ik altijd zo graag wilde maar dat door verhuizingen en een scheiding 38 jaar geleden nooit verwezenlijkt kon worden.

Een huisje vol gestouwd met herinneringen. De eettafel en keukenkast … die zoonlief “robuust” noemt, klinkt mooier 😂 en geruild met Ap tegen mijn keukentafel uit Ansen. De kast waar Will en ik zo gek op waren voor de hal in Ansen, het prachtige bed dat ik van vrienden kreeg, tuinpop “Beppie” die voor me bewaard is gebleven tot ik weer een tuin had, mijn staande schemerlamp die Will op de kop tikte bij een kringloop winkel … alleen voor de kap … maar die in zijn geheel mocht blijven. En nog zoveel meer, rommelmarktspullen waar ik mijn hart aan heb verpand … mijn computertafeltje met daaronder Will zijn bijzettafeltje waarachter ik in Ansen kon uitkijken over het dorpsplein … de brievendoos van mijn ouders uit Damascus, het avondtasje van mijn moeder (inmiddels 65 jaar oud), alle kandelaars die Will in de loop der tijd verzameld heeft, “Sinterklaas”, “Ollie”, waar iedereen in de familie op heeft paardje gereden, grote beer van mijn moeder die ze een garagehouder aftroggelde in ruil voor de aanschaf van een nieuwe auto.

Ik heb met de verhuizing veel weggedaan, veel weg moeten doen omdat de meubels te groot en teveel waren voor mijn nieuwe behuizing … maar veel van wat me dierbaar is heb ik gelukkig nog.

Het is dan ook een allegaartje geworden van heb ik jou daar … maar wel mijn allegaartje. Allemaal spullen waar ik om geef … met een verhaal!. En dat is dan het leuke van weer een winter … ik kan op zoek naar nog meer spullen die bij me passen … een nieuwe grote hoekbank waar je ook op kunt liggen en in weg kunt kruipen, een vervanging voor Will zijn luie stoel waar ik nu bijna doorheen zak, project hal waar ik echt mee aan de gang moet. Mijn slaapkamer die ik vol wil hangen met foto’s, schilderijen … herinneringen aan een vol leven.

Heb er zin in. Laat de herfst en de winter maar komen!

5 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.