De verjaardag …

Ik hoop bij het googelen op #verjaardag#ouderwets#feestje#iedereenkomt#jehoeftnietuittenodigen#deheledagdoor#familievriendenkennissenburen#cadeautje … iets te vinden waar ik mijn herinneringen in terug vind … maar nee! Het enige dat me een beetje op weg helpt is onderstaande tekst met daarna een uiteenzetting hoe vermoeiend het eigenlijk is … zo´n verjaardag!

We vinden het een feest waard dat we een jaar ouder zijn, terwijl veel mensen, vooral boven de 25 jaar, er niet meer naar uitkijken om ouder te worden, maar liever jonger willen zijn.

Nu ben ik zelf (schoon)moeder van 4 kinderen die er niets omgeven. Als ik er nu persé op sta om zoonlief een knuffel op zijn verjaardag te komen geven staat hij dat uiteraard gewillig toe. Dochterlief maakt er nog wel eens een gezellig feestje van voor alle ouders en nodigt dan meteen wat vrienden uit maar de andere 3 laten het eigenlijk stilletjes voorbij gaan. Ze houden best van een feestje … maar dan hun feestje. Inmiddels ben ik er aan gewend en respecteer (om dat woord maar weer eens te gebruiken) ik het.

Maar dan nu over mijzelf. Van jongs af aan is mijn verjaardag een feestje. We wonen in Driebergen, hebben een hele grote tuin en de hele klas mag komen. Spelletjes … mijn vader de kat, wij de muizen, verstoppertje door onze tuin en het huis, trefbal, limonade, appeltaart … een waar feest. Er zullen waarschijnlijk ook opa’s , oma’s, tantes, ooms, buurtantes, andere aangewaaide tantes … en wat nog meer tot de sociale contacten van mijn ouders behoorde … geweest zijn maar dat staat me niet zo bij.

Later in het begin van ons huwelijk, de kinderen nog klein, ik nog niet aan het werk … is het de hele dag feest. Vanaf de koffie tot ’s avonds laat. Iedereen waar je op de wc-kalender staat … komt. Sommige rijden er op een avond een paar honderd kilometer voor … omgekeerd trouwens ook. Ook wij rijden op een doordeweekse avond naar een ander deel van Nederland.

Dagen van te voren ben je in de weer. Boodschappen, plannen, recepten uitzoeken … het hoort er bij. Taarten, potten koffie. Broodjes en soep heb je in huis voor mensen die op een ongelukkig tijdstip komen en dan ’s avonds het klaarzetten van de stoelen, de hele kamer omgooien, bier in de koelkast, de sherry, vermouth en wat brandewijn op een barretje voor het grijpen … wijn is nog niet zo in de mode … misschien een rode voor een enkeling. Cadeautjes krijgen … en dan gaat het mij niet om het cadeautje … al zit er een rol drop of zoals ooit een gedicht!!! in maar het is zòòò leuk om een fleurig papiertje uit te pakken en ik ben altijd met alles blij!!!

Waar het verandert??? Als ik ga werken! Ik heb er de tijd niet meer voor. We verplaatsen onze verjaardagen naar een weekend … de vader van de kinderen en ik zijn vlak na elkaar jarig, versturen uitnodigingen met een thema. Het meeste succes (naast ons hippiefeest) is de uitnodiging met witte boon geweest … “wees creatief en doe er iets mee”. Van enorme planten tot naambordjes met witte bonen ontvangen we.

De gezellige ongedwongen verjaardagen van vroeger zijn nooit meer terug gekomen. Later wordt het zelfs een verplichting … de verjaardag in het weekend. Will heeft een grote familie (waar ik gek mee was en omarmde) die door heel Nederland woont en er is een ongeschreven wet “allemaal komen”. Dan ook maar meteen de kinderen , de buren, vrienden en alles wat er om heen hangt uitnodigen want … een verjaardag blijft voor mij nog altijd een feestje. Een feestje met voorpret … kokkerellen, hapjes maken, sfeer creëren, nieuwe jurk kopen. Tuinfeesten, schuurfeesten, barbecuefeesten, de hele naoberschap uitnodigen … in ons Drentse dorpje hebben we het allemaal gehad.

Maar dat ligt achter mij … zeker nu Will zijn sterfdatum vlak na mijn verjaardag valt. Eigenlijk een paar jaar niets aan mijn verjaardag gedaan tot … vorig jaar. Het kroonjaar 70!!! Niet dat ik van dat getal nu zo blij word … maar een feestje waard. Ik kan me weer eens helemaal te buiten gaan met een groot buffet en heel veel lieve gasten.

En dan dit jaar! 4 september is de dag dat ik 71 jaar worden mag!!! … zo’n getal waar je niets mee hebt. Groots vieren heb ik geen zin meer in (da’s volgens mij gerelateerd aan de ouderdom #gemakzucht) maar ik wil wel jarig zijn. Zoonlief geeft aan dat het voor hen mogelijk is om op de dag zelf te komen … overleg met dochter die het ook goed uitkomt. En ineens is daar het oude gevoel van hèèl vroeger weer terug.

Ik vier het op de dag zelf en iedereen mag de hele dag door komen. Ik heb taart, soep en broodjes en … een feestjurk!!! Natuurlijk vraagt dit wat voorbereidend werk want men is gewend een uitnodiging te ontvangen … maar misschien zijn er ook wel mensen die zelf weten dat ik jarig ben en-of dit lezen.

Ik ben blij met deze keuze … kan mijn feestje maken. Dus … wees welkom!!!!

7 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.